دعای افتتاح

 وَرَحْمَةٍ قَدْ نَشَرْتَها وَحَلْقَةِ بَلاءٍ قَدْ فَکَکْتَها اَلْحَمْدُ للَّهِِ الَّذى لَمْ یَتَّخِذْ

 

و مهر و رحمت که گستردى و زنجیر بلا که از هم باز کردى ستایش خاص خدایى است که نگیرد

 

 صاحِبَةً وَلا وَلَداً وَلَمْ یَکُنْ لَهُ شَریکٌ فى الْمُلْکِ وَلَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِىٌّ

 

همسرى و نه فرزندى و نیست برایش شریکى در فرمانروایى و نیست برایش یاورى

 

 مِنَ الذُّلِّ وَ کَبِّرْهُ تَکْبیراً اَلْحَمْدُ للَّهِِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَا عَلى جَمیعِ

 

از خوارى و به کمال بزرگى او را یاد کن ستایش خداى را به همه ستودگیهایش یکسر بر همه

 

 نِعَمِهِ کُلِّها اَلْحَمْدُ للَّهِِ الَّذى لا مُضآدَّ لَهُ فى مُلْکِهِ وَلا مُنازِعَ لَهُ فى

 

نعمتهایش یکسر ستایش براى خدایى است که ضد و دشمنى در پادشاهى او و ستیزه‏جویى در

 

 اَمْرِهِ اَلْحَمْدُ للَّهِِ الَّذى لا شَریکَ لَهُ فى خَلْقِهِ وَلا شَبیهَ لَهُ فى عَظَمَتِهِ

 

فرمانش نیست ستایش خدایى را است که شریکى در خلقتش ندارد و شبیهى در عظمت او نیست

 

 اَلْحَمْدُ للَّهِِ الْفاشى فِى الْخَلْقِ اَمْرُهُ وَ حَمْدُهُ الظَّاهِرِ بِالْکَرَمِ مَجْدُهُ

 

ستایش خاص خدایى است که هویدا است در میان خلق کارش و ستایشش و آشکار است به بزرگوارى شوکتش

 

 الْباسِطِ بِالْجُودِ یَدَهُ الَّذى لا تَنْقُصُ خَزآئِنُهُ وَلا تَزیدُهُ کَثْرَةُ الْعَطآءِ

 

و گشاده است دستش آنکه نقصان نپذیرد خزینه‏هایش و نیفزایدش بسیارى عطا

 

 اِلاَّ جُوداً وَ کَرَماً اِنَّهُ هُوَ الْعَزیزُ الْوَهَّابُ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ قَلیلاً مِنْ

 

مگر جود و بزرگوارى براستى که او عزیز و بسیار بخشنده است خدایا از تو خواهم اندکى از

 

 کَثیرٍ مَعَ حاجَةٍ بى اِلَیْهِ عَظیمَةٍ وَغِناکَ عَنْهُ قَدیمٌ وَ هُوَ عِنْدى کَثیرٌ

 

بسیار با اینکه نیازمندیم بدان بزرگ است و بى‏نیازى تو از آن قدیم و ازلى است و آن درخواست پیش من بسیار

 

 وَهُوَ عَلَیْکَ سَهْلٌ یَسیرٌ اَللّهُمَّ اِنَّ عَفْوَکَ عَنْ ذَنْبى وَتَجاوُزَکَ عَنْ

 

ولى در نزد تو اندک و آسان است خدایا براستى گذشت تو از گناهم و چشم‏پوشیت از

 

 خَطیئَتى وَصَفْحَکَ عَنْ ظُلْمى وَسَِتْرَکَ عَلى قَبیحِ عَمَلى وَحِلْمَکَ

 

خطایم و نادیده گیریت از ستمم و پرده‏پوشیت بر کار زشتم و بردباریت

 

 عَنْ کَثیرِ جُرْمى عِنْدَ ما کانَ مِنْ خَطأى وَعَمْدى اَطْمَعَنى فى اَنْ

 

در برابر جنایت و جرم بسیارم که به خطا یا از روى تعمد کردم مرا به طمع انداخت تا از تو

 

 اَسْئَلَکَ ما لا اَسْتَوْجِبُهُ مِنْکَ الَّذى رَزَقْتَنى مِنْ رَحْمَتِکَ وَاَرَیْتَنى

 

درخواست کنم چیزى را که مستحق آن نیستم، درخواست کنم آنچه را که از رحمتت روزى من کردى و

 

 مَنْ قُدْرَتِکَ وَعَرَّفْتَنى مِنْ اِجابَتِکَ فَصِرْتُ اَدْعُوکَ آمِناً وَاَسْئَلُکَ

 

از قدرتت به من نمایاندى و از اجابت دعایت به من شناساندى و این سبب شد که من از روى اطمینان تو را بخوانم

 

 مِسْتَأنِساً لا خآئِفاً وَلا وَجِلاً مُدِلاًّ عَلَیْکَ فیما قَصَدْتُ فیهِ اِلَیْکَ

 

و با تو انس گرفته بدون ترس و واهمه از تو حاجت بخواهم و تازه در مطلوب و مقصود خود با ناز و عشوه به درگاهت آیم

 

 فَاِنْ اَبْطَاَ عَنّى عَتَبْتُ بِجَهْلى عَلَیْکَ وَلَعَلَّ الَّذى اَبْطَاَعَنّى هُوَ خَیْرٌ لى

 

و اگر حاجتم دیر برآید بواسطه نادانیم بر تو اعتراض کنم در صورتى که شاید دیر کردن آن براى من بهتر باشد زیرا

 

 لِعِلْمِکَ بِعاقِبَةِ الْأُمُورِ فَلَمْ اَرَ مَوْلاً کَریماً اَصْبَرَ عَلى عَبْدٍ لَئیمٍ مِنْکَ

 

تو داناى به سرانجام کارها هستى و از اینرو من ندیدم مولاى بزرگوارى را که بر بنده پست خود شکیباتر از تو باشد

 

 عَلَىَّ یا رَبِّ اِنَّکَ تَدْعُونى فَاُوَلّى عَنْکَ وَتَتَحَبَّبُ اِلَىَّ فَاَتَبَغَّضُ اِلَیْکَ

 

بر من اى پروردگارم تو مرا مى‏خوانى ولى من از تو رومى‏گردانم و تو به من دوستى مى‏کنى ولى من با تودشمنى مى‏کنم و تو

 

 وَتَتَوَدَّدُ اِلَىَّ فَلا اَقْبَلُ مِنْکَ کَاَنَّ لِىَ التَّطَوُّلَ عَلَیْکَ فَلَمْ یَمْنَعْکَ ذلِکَ

 

به من محبت کنى و من نپذیرم گویا من منتى بر تو دارم و باز این احوال بازندارد تو را از

 

 مِنَ الرَّحْمَةِ لى وَالْأِحْسانِ اِلَىَّ وَالتَّفَضُّلِ عَلَىَّ بِجُودِکَ وَکَرَمِکَ

 

مهر به من و و احسان بر من و بزرگواریت نسبت به من از روى بخشندگى و بزرگواریت

 

/ 0 نظر / 23 بازدید